Surgical Oncology

Συρίγγιο είναι η ανώμαλη επικοινωνία μεταξύ δύο ιστών που καλύπτονται από επιθήλιο. Ειδικότερα, το περιεδρικό συρίγγιο χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη ενός ανώμαλου «τούνελ» που συνδέει τον αυλό με το δέρμα γύρω από τον πρωκτό. Στις περισσότερες φορές τα περιεδρικά συρίγγια προκύπτουν από την απόφραξη και φλεγμονή των περιπρωκτικών αδένων που οδηγεί στη δημιουργία αποστήματος. Εάν αυτό το απόστημα δεν αντιμετωπιστεί με χειρουργική διάνοιξη, τότε ο οργανισμός επιχειρεί να το παροχετεύσει δημιουργώντας ένα «τουνελ» προς το παρακείμενο δέρμα.

Συμπτώματα περιεδρικού συριγγίου:

  1. Έκκριση πύου ή υγρού: Το συρίγγιο συνήθως εκκρίνει υγρό ή πύον μέσω ενός μικρού ανοίγματος στο δέρμα κοντά στον πρωκτό, το οποίο μπορεί να συνοδεύεται από κακοσμία.
  2. Πόνος: Πόνος στην περιοχή του πρωκτού, ιδιαίτερα κατά την αφόδευση, την κίνηση ή το κάθισμα.
  3. Ερεθισμός και ερυθρότητα: Η περιοχή γύρω από το άνοιγμα του συριγγίου μπορεί να είναι ερεθισμένη και ερυθρή.
  4. Περιοδικά αποστήματα: Επαναλαμβανόμενος σχηματισμός αποστημάτων, που μπορεί να οδηγούν σε νέα επεισόδια φλεγμονής.
  5. Κνησμός: Συχνά παρατηρείται φαγούρα γύρω από το πρωκτικό συρίγγιο λόγω της χρόνιας εκροής υγρών.
  6. Πυρετός και κόπωση: Σε σοβαρές περιπτώσεις ή σε περιπτώσεις λοίμωξης, μπορεί να παρουσιαστεί πυρετός.

Ταξινόμηση:

Με βάση τη θέση τους σε σχέση με τις δομές του πρωκτικού σωλήνα (έσω και έξω σφιγκτήρας, βλενογόννος) χωρίζονται σε

  1. Μεσοσφιγκτηριακά (συχνότερα)
  2. Διασφιγκτηριακά 
  3. Υπερσφιγκτηριακά 
  4. Εξωσφιγκτιριακά (πιο σπάνια)

Παράγοντες Κινδύνου:

  1. Προηγούμενα αποστήματα: Το πρωκτικό απόστημα είναι ο κυριότερος παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη συριγγίου, ειδικά ότα δεν παροχετευτεί άμεσα από εξειδικευμένο χειρουργό
  2. Ιδιοπαθείς Φλεγμονώδεις Νόσοι του Εντέρου:
    – Συνήθως σε έδαφος νόσου του Crohn
  3. Χειρουργικές επεμβάσεις ή τραυματισμοί: Χειρουργικές επεμβάσεις ή τραύματα στην περιοχή του πρωκτού αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης συριγγίων.
  4. Τραύμα στην περιοχή του πρωκτού: Μπορεί να δημιουργηθεί μόλυνση από τραυματισμό, που να οδηγήσει σε συρίγγιο.
  5. Φυματίωση, καρκίνος ή άλλες σπάνιες λοιμώξεις: Αυτές οι καταστάσεις μπορούν επίσης να προκαλέσουν πρωκτικά συρίγγια.

Θεραπευτική αντιμετώπιση συρίγγιο πρωκτού:

Η μόνη ουσιαστική θεραπεία για το περιεδρικό συρίγγιο που δίνει λύση στον ασθενή είναι χειρουργική, καθώς σπάνια επουλώνεται μόνο του. Η θεραπεία εξαρτάται από τη θέση και τη σοβαρότητα του συριγγίου.

1. Συριγγοτομή - Συριγγεκτομή
Η πιο συχνή χειρουργική μέθοδος. Περιλαμβάνει την διάνοιξη του συριγγώδους πόρου και εκτομή του συριγγίου, μετατρέποντάς το σε μια ανοικτή πληγή που επουλώνεται αργά από μέσα προς τα έξω. Αυτή η τεχνική έχει υψηλά ποσοστά επιτυχίας αλλά απαιτεί αρκετό χρόνο και πολλές αλλαγές ώστε να κλείσει το χειρουργικό τραύμα.
2. Τοποθέτηση Διασύρτη (Seton):

Ένα νήμα (seton) εισάγεται μέσω του συριγγίου για να επιτρέψει την αποστράγγιση και να διατηρήσει το συρίγγιο ανοιχτό, αποτρέποντας τη μόλυνση. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται συχνά σε πιο περίπλοκα συρίγγια ή σε περιπτώσεις όπου η πλήρης εκτομή δεν είναι εφικτή (εμπλοκή των σφικτήρων μυών)

3. Ενδοσκοπική εξάχνωση με Laser:
  • Λειτουργεί ως πηγή κυκλικής εκπομπής ενέργειας με σκοπό την εξάχνωση (δεν σχετίζεται με το αισθητικό laser ούτε με το χειρουργικό laser που γίνονται τομές)
  • Η οπτική ίνα εισέρχεται δια του πόρου και προκαλεί μια πλήρως ελεγχόμενη φωτοθερμική αντίδραση (φωτοπηξία)
  • Αντισηψία και σύγκλιση των τοιχωμάτων των συριγγίων
  • Ανώδυνη και αναίμακτη μέθοδος που δεν απαιτεί μακρόχρονες και επίπονες καθημερινές αλλαγές τραύματος
  • Δεν απαιτεί νοσηλεία, επάνοδο στις καθημερινές δραστηριότητες την ίδια ημέρα !
  • Ταχεία επούλωση και οριστική θεραπεία χωρίς ταλαιπωρία
4. Απολίνωση της μεσοσφιγκτηριακής μοίρας του συριγγώδους πόρου (LIFT)
  • Απολίνωση και διατομή του συριγγίου στο μεσοσφικτηριακό χώρο (ανάμεσα στον έσω και έξω σφικτήρα)
  • Δεν τραυματίζονται οι σφιγκτήρες και είναι αποτελεσματική
5. Συμπληρωματική αντιβιοτική αγωγή

Σε περιπτώσεις λοίμωξης ή συνοδού φλεγμονώδους νόσου του εντέρου, τα αντιβιοτικά μπορεί να χορηγηθούν ως συμπληρωματική θεραπεία χωρίς να δίνουν οριστική λύση από μόνα τους